Dorothee Sölle’s avondgebed

Rond 27 april kun je stilstaan bij een theoloog die velen geïnspireerd heeft. De Duitse Dorothee Sölle werd geboren in 1929 en overleed op 27 april 2003. Zij werd in Nederland bekend en nagevolgd om haar politieke avondgebed. De wekelijkse gebeden kwamen voort uit haar politieke engagement. Zij was belangrijk in de vredesbeweging, met name ook in haar verzet tegen de kernwapens.

Toen haar gevraagd werd waarom zij zich zo inzette voor de vrede, antwoordde zij: “ … ik realiseer mij nu … ik weet beter dan ooit te voren, hoe peilloos diep mijn liefde voor de schepping is, mijn geloof in de goedheid van de schepping.” (in: God heeft mensen nodig, een theologie van de schepping, 1984).

Vanaf dat moment besefte zij nog meer dat een weg van inkeer én toewending naar de wereld samengaan. Onder haar vele boeken zijn bekend: De Heenreis, over religieuze ervaringen (1975) en Mystiek en verzet (2001). Het gaat erom op zoek te gaan naar bronnen van levend water, om krachtig zout van de aarde te zijn.

Inkeer en toewending

Zout van de aarde zijn

Meer dan 30 jaar was Dorothee Sölle een bron van inspiratie voor de zusters van de Hoogstraatgemeenschap. Na hun vertrek gaan nieuwe bewoners in het voetspoor van de zusters verder. Zij geven met hun leefstijl vorm en inhoud aan wie zij zijn als Groene Gemeenschap.
Zij kiezen voor behoud en herstel van de aarde door een sobere leefstijl. Zij kiezen voor biologisch verantwoord voedsel en tweedehandse goederen, maar ook door vluchtelingen als medebewoners van deze aarde in huis op te nemen. 

In het voormalige kloostergebouw van de zusters van Liefde aan de Hoogstraat zijn ook organisaties ondergebracht als Emmaus, De Omslag, Vluchtelingenwerk en de Grieks-Orthodoxe Kerk.

Laat het recht als water golven, en gerechtigheid als een immer vloeiende beek (Amos 5, 24).

beek
Bronnen van levend water

Zie het Kloosterhof van Gestel 

Op vele plekken wordt gezocht naar gemeenschapsleven, dat zowel op elkaar als op de maatschappij en de aarde betrokken is, zie bijvoorbeeld de Vereniging van religieuze leefgemeenschappen.

Tekst en foto’s Tini Brugge