Vijf cirkels van druivenranken omarmen elkaar als een symbool van verbondenheid, hun kronkels doen denken aan het leven dat zich steeds opnieuw vormt, als een eindeloze cyclus.

Door de cirkels zijn kaardenbollen geregen, ruig en stekelig, maar ook zij dragen een boodschap van kracht en hergeboorte. Ze zijn misschien scherp, maar hun aanwezigheid is ook zacht, een herinnering aan hoe moeilijkheden ons vormen, om ons uiteindelijk sterker te maken. En daartussen, glinsterend in het zachte licht, hangen hederabessen – kleine, jong-groene stipjes die de oneindige beweging van het leven in zijn kleinste vormen vertegenwoordigen.

In het centrum een vaas, gevuld met Amaryllis. De bloemen staan voor hoop, voor nieuw leven dat altijd opbloeit, zelfs in de koudste tijd van het jaar.

Rond de vaas, staan kornoeljetakken die verticaal aan elkaar zijn geregen. De takken zelf vertellen het verhaal van de oneindige cyclus van het leven – van herfst naar winter, van dood naar leven.

Arrangement: Peter van Asselt

Locatie: Abdij van Egmond