2 teksten

“Zij die in het donker wonen, worden door een helder licht beschenen.” Jesaja 9,7
“Zoiets liefhebben als een licht (…) waarvoor in mijn ziel een lichtglans flonkert.” Augustinus, Belijdenissen, hoofdstuk X

3 thema’s

–Takken: stevig, grillig of verfijnd, vormen die richting geven.
– Knoppen en bollen: gesloten vormen die wachten, vol in zichzelf.
– Lichte materialen: wat glanst, wat beweegt, wat het donker doorbreekt.

het arrangement

van takken, touw en draad vormen we een ster, de ster wordt opgevuld met takken, knoppen en bollen en licht.

heilige technieken

binden; takken vastbinden met touw, verbinding zoeken en een basis vormen.

vlechten; bijvoorbeeld klimopranken of kronkelwilg vlechten als teken van verbinding.

klemmen; vasthouden wat we niet kwijt willen raken, als teken van hoop of gebed.

weven; verschillend zoals we zijn, verbonden in elkaar, als beeld van ons leven dat door God gedragen wordt.

rijgen; takjes, blaadjes, knoppen verbinden aan elkaar is als al onze herinneringen herbeleven en een plaats geven

heilig groen

Hulst
hulst staat voor hoop en nieuw leven in de winter en om de verwachting van de komst van het Licht te benadrukken

Wilg
staat voor vernieuwing, het begin van de komende lente, verwachting en uitzien

Klimop
symbool van trouw en vasthoudendheid. klimop houdt zich vast, zelfs in moeilijke omstandigheden – zoals God zich aan ons vasthoudt.

Rozemarijn
wordt traditioneel gebruikt als symbool voor herinnering. het herinnert aan geliefden en aan wat achter ons ligt in dit jaar.

Laurier
symbool van overwinning en triomf. Laurier verwijst naar overwinning, belofte van de komst van de Messias.

Mos
staat voor nederigheid, eenvoud en het vruchtbare begin van nieuw leven.

Kronkelwilg
de kronkelwilg draagt zowel het lijden als de belofte van nieuw leven in zich.

eerste avond – de stronk
Over wat blijft wanneer alles stilvalt
We beginnen bij wat over is.
Niet bij groei, niet bij bloei,
maar bij de stronk, het hout dat geleefd heeft,
dat zijn kracht al heeft weggegeven.
In de stronk zien we geen belofte,
maar trouw.
Geen beweging, maar herinnering.
Alles wat hier was, heeft hier zijn wortel.
Deze avond nodigt ons uit tot verstilling.
Om te blijven bij wat in onszelf niet meer groeit,
wat is afgekapt, afgelegd of tot rust gekomen.
Niet om het te veroordelen,
maar om het te erkennen als dragende grond.
De stronk leert ons:
hoop begint niet bij vooruitgaan,
maar bij durven blijven.
Hier, in dit hout,
is het begin al verborgen

tweede avond – knoppen en bollen
Over wat zich nog niet toont
Vandaag werken we met wat gesloten is.
Knoppen die zwijgen,
bollen die wachten onder de aarde.
We zien nog niets
en toch weten we:
hier wordt al besloten om te leven.
Deze avond vraagt ons om een ander kijken.
Niet naar resultaat,
maar naar vertrouwen.
Niet naar wat zichtbaar is,
maar naar wat in stilte rijpt.
In iedere knop ligt een keuze voor de toekomst,
in iedere bol een ja-woord aan het licht,
al is dat licht nog ver weg.
Zo mogen ook wij onze eigen knoppen herkennen:
dat wat we nog niet durven uitspreken,
dat wat tijd nodig heeft,
dat wat alleen in stilte groeit.
Advent leert ons hopen zonder bewijs.
Geduldig.
Open.
Aandachtig.

derde avond – het licht
Over ontvangen wat ons wordt toevertrouwd
Het licht komt niet met haast.
Het wordt ons aangereikt,
zoals een vlam die voorzichtig wordt doorgegeven.
Vanavond voegen we licht toe
aan wat al vorm heeft gekregen:
het zware hout,
het stille wachten,
de verborgen belofte.
Het licht overwint niet
het woont.
Het schreeuwt niet
het blijft.
Wanneer we sober licht plaatsen in onze ster,
vragen we niet om helderheid over alles,
maar om genoeg licht
voor de volgende stap.
Laat dit licht ons herinneren
dat hoop geen groot gebaar is,
maar een kleine, volgehouden aanwezigheid.
Dat wat geboren wordt in de nacht,
genoeg is
om de weg te wijzen.

Arrangement: Peter van Asselt

Locatie: Abdij van Egmond