Deze liturgische schikking is ontstaan in dialoog met de keramiektegel van Mirjam Beuker. In haar werk brengt zij zaden in reliëf naar voren: klein, kwetsbaar en vol belofte. Zaden als tekens van hoop, dragers van toekomst, vaak verborgen in de aarde, wachtend op het juiste moment om tevoorschijn te komen.

De boom werd het dragende motief. De boom als symbool van leven dat standhoudt. Van houvast en bescherming. Van beschutting tegen weer en wind. Bomen geven zuurstof, ademruimte om het leven aan te gaan. Met gebundelde wilgentakken is een een stevige stam gevormd: geworteld, krachtig, verbonden. Een stam die draagt wat komen gaat.

Bovenin, tussen de takken, zijn zaden geplaatst van hedera en rudbeckia. Tekenen van potentie, van leven dat nog niet zichtbaar is, maar wel aanwezig. Daartussen verschijnen bloemen: licht uit het donker. Kerstrozen en tulpen met bol, die het geheim van nieuw leven al in zich meedragen. In kleur en sfeer sluit de schikking aan bij de keramiektegel: een verstilde ontmoeting tussen aarde en hoop, tussen wachten en verwachten.

Arrangement: Hanneke Maassen

Locatie: Protestante Gemeente Dronten