De schepping als ons huis
In deze tekst wijst de auteur op de verantwoordelijkheid van de mens de aarde, ons huis, leefbaar te houden voor de mens, voor dieren en planten.
Sinds de eerste oecumenische Europese Kerkenconferentie in 1989 in Basel, besteden de gezamenlijke kerken – orthodox, protestant en katholiek – in september en de eerste week van oktober extra aandacht aan de schepping. Natuur en milieu krijgen op de grens van zomer en herfst, binnen de kerken speciale aandacht.
Daarbij is de eerste dag van deze bijzondere tijd – 1 september – uitgeroepen tot Wereldgebedsdag voor de Schepping.
In deze tekst wijst de auteur op de verantwoordelijkheid van de mens de aarde, ons huis, leefbaar te houden voor de mens, voor dieren en planten.
De lieddichter beschrijft de relatie tussen mens en aarde. De aarde als geschenk waar de mens dankbaar mee omgaat maar die ook uit balans dreigt te raken omdat teveel gevraagd wordt. Het gaat om de goede keuze te maken voor dat wat ons geschonken is
Lied, een hartekreet om goed voor de aarde te zorgen.
Overweging over ervaringen van schoonheid en liefde voor elkaar en de natuur, als een glimp van een nieuwe wereld die mogelijk is. Ze helpen ons staande te houden in de huidige werkelijkheid van een gebroken wereld van oorlog en geweld.
Teksten uit Psalm 104 met overweging van verschillende auteurs.
Een gedicht waarin de auteut zich bezint op hoe God en mensen samenwerken in de schepping die geen einde kent.